1/11/09 09:27 am - blub
Ik ben moe, die decembermaand is iedere keer een soort uitputtingsslag en dat vind ik het al jaren. En tegenwoordig is het met december alleen niet afgelopen, want dan kom januari en zijn de jongens jarig, ofwel moeten we verjaardagen vieren voor familie en vriendjes en *auw* weer een rib uit me lijf aan kadootjes. Ik hoef denk ik niet uit te leggen dat ik pijn heb in mijn portomonee en in mijn spaarrekening die ik met ieder kadootje of feestje zie instorten. Het geeft niet, het is voor het goede doel en 't is ook allemaal heel gezellig, maar op de één of andere manier vond de roosteraar het handig om mij, uitgerekend nu, allemaal vroege diensten te geven. Ik slaap weinig en heb het druk enben dus somewhat verrot.
Het nieuwe jaar begint hoopvol. Ik ben maar eens aan het Sonja-Bakkeren (staat dat al in het woordenboek?) geslagen. Niet omdat ík het nou zo nodig wil, maar omdat de weegschaal mij er echt toe verplichtte. Ik heb in mijn leven niet eerder zó veel gewogen en mijn gezondheid is me toch wel lief uiteindelijk. De eerste week zit er bijna op en ik vermoed zomaar dat ik dit wel vol ga houden, heb geen hongergevoel en mag eigenlijk gewoon alles eten. Het fijnste nog is dat ik er niet bij na hoef te denken wat ik moet eten of puntjes of calorietjes tellen, ik laat Sonja mij gewoon leiden en dat doet ze goed. DInsdag op de weegschaal, u hoort nog van mij!
Verder een klein dipje deze week, maar dat zal wel de PMS zijn. Op de één of andere manier heel geprikkeld en soms zelfs weer angstig, hoewel ik het veel beter onder controle heb...het blijft jammer! Gelukkig laat ik me er niet door op me kop zitten en denk dat het na mijn maandelijkse straf wel weer beter gaat. Die kuthormonen, ik denk dat ik met de pil ga stoppen en maar een spiraal ofzo neem.
En maar wachten tot het CBR nou eens die medische goedkeuring geeft dan kan ik examen aanvragen, maar nee hoor, ze hebben een nieuw systeem en dat was trouble trouble, dus nu krijg ik binnen 2 weken een brief met de uitslag. Hoera...het werd tijd! Het rijden gaat me trouwens nog niet helemaal geweldig af, 's avonds rijden vind ik kut en dan rijd ik dus geregeld bijna een fietser om of neem ik wat buitenspiegels mee *my bad*. Ik ben een echte vrouw achter het stuur en voel me dan ook nog eens heel erg blond als ik gewoon weer vergeet terug te koppelen voor de bocht. Komt goed, nog ff oefenen, we hebben de tijd!
Mijn toekomstige autootje staat trouwens al voor de deur, die koop ik over van Tan. Ik heb hem gedoopt tot Witch Wagon, zie de sticker achterop waarmee die afgeleverd werd. Tis een leuk beginners bakkie, Mitsubishi colt 1.6, donkergroen.
Goed what else, what else?
Oh ja, ik blijk neuspoliepen te hebben, kwam de kno arts achter. Niks ergs, ik heb nu nasonex om die dingen te laten krimpen. Het klinkt echt te erg, maar goed ik kan nu wel een stuk beter ademen. Mijn stembanden zijn ook geïrriteerd en hoewel de arts daar de meest geweldige oorzaken voor kan verzinnen vermoed ik zelf gewoon dat het echt aan het roken ligt, maar ik kan niet én lijnen én stoppen met roken.
Ondertussen kan ik dus niet zingen, wat ik mateloos frustrerend vind. Tis m'n uitlaatklep en die mis ik nu, dat is extreem kut.
Heb me ook nog opgegeven voor auditie voor Op zoek naar Mary Poppins. Lijkt me zo stoer om aan een paraplu over het toneel te zweven of, als Sonja's methode niet aanslaat, een parasol. En natuurlijk 11 juli moet dit echt opgeknapt zijn wil ik auditie kunnen doen voor de opleiding. Ik houd mijn hart vast, maar besef me dat er zat kansen zijn om meer met mijn musicalpassie te doen. "Reach for the moon, even if you miss, you'll land amongst the stars".
Goed goed het lijkt een klaagzang, maar eigenlijk ben ik perfectly happy.
En een kusje!